ΔΩΡΕΑ ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΡΟΥΣΣΟΥ

Ήταν καλοκαίρι του 1987 όταν ο αείμνηστος Μεγαρίτης  Μελέτιος Ρούσσος ήρθε στα Μέγαρα από το Σικάγο που ήταν μόνιμα εγκατεστημένος .  Ο 70 χρ. Μελέτης Ρούσσος  είχε κάνει καριέρα στο εξωτερικό , ήταν Βαρύτονος της Λυρικής . Εκείνο το καλοκαίρι που ήρθε στα Μέγαρα ήταν φιλοξενούμενος του Αλέκου Ηλία τότε αρχιμουσικού του Δήμου Μεγάρων και Μαέστρου της Φιλαρμονικής .
Στα Μέγαρα τις μέρες εκείνες  ήταν  το έθιμο του Μάη και η προετοιμασία του Χορωδιακού Φεστιβάλ οπότε έτυχε να συναντηθούν οι Μελέτιος Ρούσσος , Αλέκος Ηλίας και Γιάννης Γκίνης στο Δημαρχείο Μεγάρων .  Σε συζήτηση που είχαν για τα Μέγαρα και τον πολιτισμό έγινε αναφορά για ένα χώρο ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ . Ο Μελέτης Ρούσσος  πρότεινε να δωρήσει στο Δήμο Μεγάρων τα 3/5 οικοπέδου που είχε στα Μέγαρα. Ήταν το πατρικό του σπίτι που βρισκόταν στη πλατεία Ηρώων , θα μπορούσε εκεί να χτιστεί το θέατρο με τον όρο να μπει μία επιγραφή  που να γράφει το όνομά  του .
Αφού ο Μελέτης Ρούσσος  έφυγε για Αμερική η  μοίρα το έφερε να πρέπει να πάει στην Αμερική ο Γιάννης Γκίνης για να πάρει πληρεξούσιο από αυτόν , οπότε να μπορέσει να κάνει όλες τις  νόμιμες διαδικασίες . Από  αυτό το ταξίδι ο τότε  αντιδήμαρχος Γιάννης Γκίνης βρέθηκε να επιστρέφει στα Μέγαρα χωρίς τη βαλίτσα του και σε κωματώδη κατάσταση από κρύωμα .
 ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΤΡΙΚΟ ΤΟΥ
ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΡΟΥΣΣΟΥ ΤΟ 1989 
Ο Μελέτης Ρούσσος πέθανε τρία χρόνια μετά , η τέφρα του ήρθε στα Μέγαρα και ο Δήμος Μεγάρων του έφτιαξε τάφο στο Δημοτικό Κοιμητήριο.
Λίγα χρόνια μετά ο Δήμος Μεγάρων πήρε  το σύνολο του οικοπέδου και τώρα είναι εκεί το Δημοτικό πάρκινγκ της πλατείας  Ηρώων . Το Δημοτικό Θέατρο ή Πολιτιστικό Κέντρο δεν έχει γίνει εκεί ακόμα, παρόλο που υπάρχει Πτυχιακή διατριβή γι ' αυτό από την Αρχιτέκτων κ. Πόπη Νικολάου .
Ο Δήμος Μεγάρων για να τιμήσει τον Δωρητή έδωσε το όνομά του σε μια οδό του νέου σχεδίου πόλεως .Πιθανόν αν τα οικονομικά του Δήμου το επιτρέψουν να δούμε κάποτε την ανέγερση αυτού του κτιρίου και να γίνει πράξη ο όρος του Δωρητή.

πηγη: ΠΟΛΙΤΙΚΑ και ...άλλα   του  ΙΩΑΝΝΗ ΝΙΚ. ΓΚΙΝΗ
Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΟΚΛΗΣ & ΔΙΟΚΛΕΙΑ


 O Διοκλής ήταν ήρωας των Μεγαρέων (ο μύθος θέλει να σκοτώνετε σε μάχη θυσιάζοντας την ζωή του για τον φίλο του). Τόσο πολύ σέβονταν τη μνήμη του οι Μεγαρείς, ώστε επικαλούνταν το όνομά του όταν ήθελαν να δώσουν κύρος στα λεγόμενά τους. Προς τιμή του Διοκλή τελούσαν αγώνες στην αρχή κάθε άνοιξης που είχαν την ονομασία Διόκλεια .
 Ο ομηρικός ύμνος στη Δήμητρα (153, 474) τον συγκαταλέγει ανάμεσα στους 4 ή 6 βασιλιάδες της Ελευσίνας (και όχι των Μεγάρων). Μεταγενέστεροι συγγραφείς αναφέρουν τον Διοκλή ως άρχοντα της Ελευσίνας μεν, που καταγόταν όμως από τα Μέγαρα, και εκδιώχθηκε από τον Θησέα όταν ο τελευταίος πήγε να καταλάβει την Ελευσίνα και σκότωσε τον Σκύρωνα.
 Οι Μεγαρείς θέσπισαν τα Διόκλεια προς τιμή του μυθικού ήρωα Διοκλή, ήταν αθλητικοί αγώνες που γίνονταν στα Μέγαρα κατά την αρχή κάθε άνοιξης. Την ημέρα των αγώνων, εκτός των αθλητικών γεγονότων, οι νέοι της πόλεως συναγωνίζονταν γύρω από τον τάφο του Διοκλή ποιος θα δώσει το γλυκύτερο φιλί, και "ο καταφιλήσας αυτών ήδιστα" στεφόταν νικητής .   
 Σύμφωνα με τον αιτιολογικό μύθο της αυτοθυσίας του Διοκλή που υπερασπιζόμενος τον φίλο του σε μάχη ''εκείνον μεν έσωσε , αυτός δ' ετελεύτησεν'' απώτερος σκοπός ήταν η ανάπτυξη ιδιαίτερης φιλίας μεταξύ των νέων πολιτών και της αγαστής συνεργασίας τους , υπερασπιζόμενοι έτσι επί παντός κινδύνου . 






Διαβάστε περισσότερα

Όρος Πατέρας

Το βουνό κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν ΑΓΧΑΙΟΝ από το άγχος της θεάς Δήμητρας όταν έψαχνε την Περσεφόνη . Κατά τον Μεσαίωνα οι Μεγαρίτες έκοβαν δέντρα από το βουνό και τα έκαναν πατερά για τις στέγες των σπιτιών τους , έτσι το βουνό πήρε την ονομασία Πατεράς που αργότερα έγινε Πατέρας.
Το Όρος Πατέρας είναι ένα  βουνό του νομού Αττικής που χωρίζει το Θριάσιο Πεδίο με τη Μεγαρική πεδιάδα . Το Ανατολικό άκρο του Όρους  το Τρικέρι (πάνω από το Λουτρόπυργο) ήταν κατά την αρχαιότητα το σύνορο Αθηναίων - Μεγαρέων.
Κατά τον Παυσανία στο Όρος Πατέρα βρισκόταν η αρχαία Μεγαρική κώμη Ερένεια .  Η ακρόπολη της αρχαίας Ερένειας καθώς και ένας οχυρωματικός πύργος στη θέση Μύλος είναι πάντα εκεί ξεχασμένα  παραμελημένα και δύσκολα προσβάσιμα, χωμένα κυριολεκτικά μέσα στη θαμνώδη βλάστηση και θα χρειαστεί λίγη προσπάθεια για να τα  ανακαλύψετε !!! 

Στο βουνό υπάρχουν και οι Κρύπτες που είναι δύο μικρά λεκανοπέδια τα οποία δεν μπορεί να τα δει το ανθρώπινο μάτι από τη θάλασσα και το κάμπο των Μεγάρων . Οι Μεγαρείς κατά την ιστορία τους έβρισκαν καταφύγιο σε αυτά τα λεκανοπέδια και γι' αυτό ονομάστηκαν Κρύπτες . Κοντά στην περιοχή που είναι οι Κρύπτες βρίσκουμε τα Βαθυχώρια . Τα Βαθυχώρια είναι και αυτά κρυμένα στις πλαγιές του βουνού με χωράφια που καλλιεργούνται και ίχνη αρχαίων εγκαταστάσεων . Στα βόρεια του μεγάλου Βαθυχωρίου υπάρχει κυκλικός πύργος που αποτελεί ένα από τα καλύτερα σωζόμενα μνημεία της αρχαιότητας. Το ύψος του είναι 12,5 μ. με διάμετρο 6,2 μ. Σε 500 μ. απόσταση στα Ν.Δ. ο χωματόδρομος  οδηγεί στο μικρό Βαθυχώρι εκεί υπάρχει τετράγωνος πύργος με ύψος 10 μ. και διάμετρο 5,5 μ.
Το βουνό  είναι η φυσική προέκταση του ορεινού όγκου της Πάρνηθας και έχει υψόμετρο τα  1132 μέτρα.

Παρά τις ανθρώπινες επεμβάσεις και την  καταστροφική  πυρκαγιά του 1985 (η οποία  ξεκίνησε από τα Βίλλια και έφτασε ως τη θάλασσα έξω από το Μεγάλο Πεύκο ) εξακολουθεί να διαθέτει μεγάλη ομορφιά εξ αιτίας της πυκνής και χαμηλής βλάστησης του αναγεννώμενου πευκοδάσους. Στις ψηλές κορυφές υπάρχουν πεύκα , σχίνα , κουμαριές και έλατα . Η ανατολική πλευρά του Πατέρα είναι χαρακτηρισμένη ως καταφύγιο θηραμάτων με πλούσια πανίδα από αλεπούδες , λαγούς , γεράκια , αετούς , πετροπέρδικες κ.α. Το βουνό πριν την πυρκαγιά ήταν κατάφυτο από πεύκα ενώ από τα 800 μ και πάνω είχε έλατα. Η πυρκαγιά  ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη στην ιστορία της Αττικής, με πρώτη εκείνη του 2009.
Το Όρος  Πατέρας είναι  άγνωστο στους περισσότερους και εντελώς παραμελημένο από τους ορειβάτες και τους συλλόγους  επειδή μετά την πυρκαγιά  έπαψε να είναι πεζοπορικός προορισμός , όπως ήταν φυσικό ! Τα μονοπάτια του Πατέρα που χρησιμοποιούνταν από την αρχαιότητα για την επικοινωνία των γύρω οικισμών προσφέρουν και σήμερα ευκαιρίες για ενδιαφέρουσες πεζοπορικές διαδρομές .
Στο βουνό υπάρχουν τέσσερα αναρριχητικά πεδία , Καντήλι , Ράχη Ντόσκουρη, Τρικέρατο και το Ζάστανο . Το σημαντικότερο με σύγχρονες δημοσιευμένες διαδρομές είναι το Καντήλι .
Το Καντήλι Μεγάρων είναι ένα βραχώδες στενό φαράγγι με δύο απότομες κορφές στις δύο πλευρές του . Το φαράγγι  χρησιμοποιείται από τις Ειδικές Δυνάμεις του στρατού ως πεδίο εκπαίδευσης ορεινού αγώνα . Η ποιότητα των βράχων είναι πολύ καλή (σε ορισμένα σημεία ) οπότε υπάρχουν μόνιμα συρματόσχοινα.
Κατά το παρελθόν στη ψηλότερη κορυφή του Όρους Πατέρα υπήρχε Αμερικάνικη βάση η οποία έκλεισε όταν έκλειναν και οι υπόλοιπες στην Αττική και σε όλη την Ελλάδα . Στο χώρο τις Αμερικάνικης βάσης παίχτηκε πριν λίγα χρόνια το ριάλιτι mission. Στον ίδιο χώρο έγιναν το 2014 εγκατάστασης για να φέρουν τους Ρομά  Χαλανδρίου , αλλά η άδεια που είχαν πάρει ήταν παράνομη επειδή ήταν από την πολεοδομία Ελευσίνας ενώ ο χώρος ανήκει στα Μέγαρα . Εκτός αυτού είναι ένα θέμα που δεν θα γίνει ποτέ δεκτό από τον όποιο λογικό νου , επειδή σε μία κορυφογραμμή με χιόνια δεν μπορούν να ζήσουν άνθρωποι και περισσότερο μικρά παιδιά !


ΠΗΓΕΣ : 1)ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Στέλιος Γκίνης, 2)Βικιπαιδεια, 3)Περιφέρεια Αττικής , 4)Annyra ' s blog, 5)Routes.gr, 6)The Hiking Experience  
Διαβάστε περισσότερα

''Ράδιο Μέγαρα''

Στα Μέγαρα οι ραδιοφωνική σταθμοί είχαν πάντα λαμπρή ιστορία . Πρώτος σταθμός ήταν ο ''ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ  ΜΕΓΑΡΩΝ'' , ο σταθμός αυτός έκλεισε το 1967 επί χούντας και κατασχέθηκε το αρχείο και τα μηχανήματα του . Μετά από χρόνια είχαν σειρά αρκετοί σταθμοί , γνωστοί σε πολλούς  ο ΚΑΛΟΣ ΦΙΛΟΣ το ΞΑΝΘΟ ΑΓΟΡΙ και πολλοί άλλοι .Οι  σταθμοί  έκλειναν  μετά από έφοδο της αστυνομίας ή από αυτό το φόβο !
Το Πάσχα του 1985 βγαίνει στα ερτζιανά  το ΡΑΔΙΟ ΜΕΓΑΡΑ  (η απαγόρευση που είχε κάνει η χούντα για ίδρυση και λειτουργία ραδιοφωνικού σταθμού υπήρχε ακόμα 11 χρόνια μετά !!!) Αρκετοί σταθμοί με μουσική και τραγούδια έκαναν εκπομπή σε όλη την Ελλάδα οπότε το ΡΑΔΙΟ ΜΕΓΑΡΑ δεν ήταν ο μόνος σταθμός που υπήρχε για να είναι μεγάλο το πρόβλημα .
Ο σταθμός ήταν φτιαγμένος με έξοδα του Γιάννη Γκίνη , είχε την συμμετοχή και την προσφορά του ραδιοερασιτέχνη ΓΙΑΝΝΗ ΒΙΛΛΙΩΤΗ που οι αρχικές εκπομπές ήταν από το σπίτι του (μέσα στο σαλόνι ) . Στις πρώτες εκπομπές , κάθε Κυριακή 10.00 - 15.00 υπήρχε μουσική και μετά νέα από τα Μέγαρα και την δραστηριότητα του Δήμου .
Το ''Δημοτικός Ραδιοφωνικός Σταθμός της πόλης των Μεγάρων , Ράδιο Μέγαρα 106,5 στα FM , στο μικρόφωνο ο δημοσιογράφος Γιάννης Γκίνης '' ακουγόταν για περίπου τρεις μήνες . Ο σταθμός σιγά σιγά ζωντάνευε περισσότερο έπρεπε να ''παίζει'' πιο πολλές ώρες και μέρες . Ο Γιάννης Γκίνης αποφασίζει να πάρει το σταθμό από εκεί και να φτιάξει δικό του στούντιο . Το ''Ράδιο Μέγαρα'' πάει στη σοφίτα του συμπολίτη μας Νίκου Πάνου , εκεί οι εκπομπές είναι σχεδόν κάθε βράδυ για περίπου τέσσερις μήνες . Επόμενος χώρος το σπίτι του Γιάννη Γκίνη . Έχουμε φτάσει στην εποχή που η Ελεύθερη Ιδιωτική Ραδιοφωνία έχει αρχίσει να κάνει τα πρώτα βήματά της  σε Αθήνα , Πειραιά και Θεσσαλονίκη .
Στα Μέγαρα υπήρχαν αντιρρήσεις στο να λειτουργήσει ο σταθμός ως Δημοτικός , βρέθηκαν τέσσερις άνθρωποι που οργάνωσαν συνεταιριστικά τον πρώτο Ραδιοφωνικό Σταθμό Ελεύθερης Ραδιοφωνίας το '' Ράδιο Μέγαρα 106.5 FM Στέρεο''.Το στούντιο ήταν στις εγκαταστάσεις της ΤΡΟΧΟΒΙΛ στο Μ. Πεύκο.
Ήταν οι Γιάννης Γκίνης , Πέτρος Λουκάς , Σωτήρης Παπαηλίας και Κώστας Παπαθανασίου που διάθεσαν χρόνο και χρήμα και έκαναν ένα σύγχρονο Ραδιοφωνικό Σταθμό με πρόγραμμα 24 ωρών και εμβέλεια την ευρύτερη περιοχή της Αττικής (όταν εκείνα τα χρόνια είχα πάει για μία δουλεία στη Ανάβυσσο άκουγα ''Ράδιο Μέγαρα'' ! ) . Είναι η εποχή που τον σταθμό τον ακούνε  οι περισσότεροι Μεγαρίτες αλλά και οι εκτός Μεγάρων . Οι  πολυκατοικίες απέναντι από την ''Πιτσαρία του Σοφοκλή'' και μετά πάνω από την Εθνική Τράπεζα , φιλοξενούν τα στούντιο του σταθμού .Η  κεραία ήταν στο Καβελλάρη στο σπίτι του Ηρακλή Κρεμμύδα . 
Το 1990 λειτουργεί από τις ίδιες εγκαταστάσεις και το τηλεοπτικό κανάλι που έχει χρόνο ζωής τα δύο χρόνια . Τα έξοδα για να μπορούν να σταθούν το ραδιοφωνικό και το τηλεοπτικό ήταν πάρα πολλά  οπότε το 1995 ήταν ο χρόνος που πήραν τέλος . 
Το ''Ράδιο Μέγαρα''  ήταν στη καρδιά όλων των Μεγαριτών με μουσικές εκπομπές , ενημερωτικές εκπομπές , πολιτικές εκπομπές , ψυχαγωγικές εκδηλώσεις και συνεντεύξεις . Στα στούντιο  είχαν δώσει συνεντεύξεις οι Αλέκος Σακελάριος , Βίκυ Μοσχολιού , Άντζελα Δημητριού , Βαγγέλης Κονιτόπουλος , Ελένη Λεγάκη και πολλοί άλλοι γνωστοί παλιοί και νέοι καλλιτέχνες .

ΠΗΓΗ : ΠΟΛΙΤΙΚΑ και ... άλλα ΙΩΑΝΝΗ ΝΙΚ. ΓΚΙΝΗ (εκδόσεις Νάστου)
Διαβάστε περισσότερα

Παιδιά και παιγνίδια στα αρχαία Μέγαρα


 Το παιδί στα αρχαία Μέγαρα μεγάλωνε με τη φροντίδα της μάνας και της τροφού , που ήταν συνήθως μία από τις δούλες του σπιτιού . Το παιδί που κοιμόταν σε κούνια η οποία  έμοιαζε με το σημερινό κάνιστρο άκουγε βαυκαλίσματα (νανουρίσματα)  , τραγούδια και παραμύθια που ξεκινούσαν με το ήν ποτέ (ήταν κάποτε ) και είχαν για ήρωες ζώα .
Αν ήταν  κορίτσι είχε εκπαίδευση αλλά  γινόταν μόνο στο σπίτι !!!
Το αγόρι όταν  μεγάλωνε (σχολική ηλικία) μάθαινε μουσική , ανάγνωση ,
γραφή και άσκηση του σώματος (γυμναστική) . Τα αγόρια μπορούσαν να πηγαίνουν καθημερινά στο γυμνάσιο (γυμναστήριο ) που ήταν στη περιοχή κάτω από το σιδηροδρομικό σταθμό δηλαδή κοντά στις Νυμφάδες πύλες .

ΠΗΛΙΝΟ ΝΕΥΡΟΣΠΑΣΤΟ 
Στην καθημερινή ζωή των Μεγαριτόπουλων υπήρχε και το παιγνίδι , τα περισσότερα παιγνίδια ήταν ομαδικά . Τα παιδιά ανάλογα την ηλικία τους έπαιζαν με κουδουνίστρες , στρόβιλους (σβούρες) , ξύλινα καροτσάκια - αμαξάκια που τα έσερναν αλογάκια με ρόδες , πάνινες κούκλες , πήλινες ή ξύλινες ροκάνες και ομοιώματα ζώων. Όταν μεγάλωναν λίγο έπαιζαν με το τροχό , τα καρύδια (σημερινούς βόλους ) , τους πεντέλιθους (πεντόβολα) , τις πλαγγόνες (κέρινες κούκλες) ,τα νευρόσπαστα (πήλινες κούκλες με κινητά μέλη) , το κολλαβίζειν (μπιζ) , τη φυγίνδα (κυνηγητό) , την αποδιδρασκίνδα (κρυφτό) , την ψηλαφίνδα (τυφλόμυγα) και τη σφαίρα .
Ο τροχός ήταν το ξύλινο ή μεταλλικό στεφάνι που το κυλούσαν με τη βοήθεια ενός ξύλου , ένα παιχνίδι που αρκετά παιδιά έπαιζαν μέχρι πριν λίγα χρόνια και το έλεγαν τσέρκι , ρόδα ή στεφανάκι.  
Η σφαίρα είναι ένα  παιγνίδι που είναι πολύ γνωστό σε όλους μας , κατασκευαζόταν από κομμάτια δέρματος ή υφάσματος και περιείχε αλογότριχες , φυσικά δεν είναι άλλο από τον πρόγονο της  μπάλας . Μόνο που την μπάλα συνήθως την πετούσαν με τα χέρια και την κλωτσούσαν σπάνια .

πηγη: ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ 
            (ΕΚΔΟΣΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ 
              ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ 
                   ΜΕΓΑΡΩΝ) 
Διαβάστε περισσότερα

Οι Περσικοί πόλεμοι και τα Μέγαρα (μερος γ' )

Η Ναυμαχία της Σαλαμίνας έκρινε τον πόλεμο με τους Πέρσες στη θάλασσα. Ο Ξέρξης μετά την ήττα του φεύγει από την Ελλάδα και αφήνει τον καλύτερο στρατηγό του το Μαρδόνιο να συνεχίσει την εκστρατεία κατά των Ελλήνων. Ο Μαρδόνιος ενώ έχει ισχυρές δυνάμεις πάει στη Θεσσαλία για να περάσει τον χειμώνα . Από εκεί κάνει ότι μπορεί για να διχάσει τους Έλληνες , αλλά όλες οι  προσπάθειες είναι μάταιες .
Ο Μαρδόνιος την άνοιξη εισβάλει στη Βοιωτία και αμέσως μετά καταλαμβάνει και πάλι την Αθήνα . Τα Μέγαρα για εκείνο το διάστημα δεν ήταν στους στόχους του , επειδή είχε πληροφορίες  ότι στον Ισθμό που ήταν μόνο πέντε ώρες από τα Μέγαρα , υπήρχε   Ελληνικό στρατόπεδο . Εκτός αυτού γνώριζε ότι τα Μέγαρα είχαν κάνει συμπληρωματικά οχυρωματικά έργα και ότι οι Μεγαρείς είχαν αρκετό και εκπαιδευμένο στρατό . Το μόνο που έκανε  κατά των Μεγάρων ήταν μικρές αιφνιδιαστικές επιθέσεις για να βλέπει ποιες θα είναι οι  αντιδράσεις.  Μιά από αυτές ήταν  στις Παγές ( Αλεποχώρι ) που ήταν και το Δυτικότερο κομμάτι της Ελλάδας που έφτασε ο στρατός των Περσών . Όταν νύχτωσε οι στρατιώτες για να καταλάβουν αν γύρω τους υπήρχε εχθρικός στρατός έριχναν βέλη , εκεί υπήρχε ένας βράχος από τον οποίο ακουγόταν ένας αναστεναγμός !  πιστεύοντας ότι εκεί υπήρχε  υπήρχε εχθρός έριξαν όλα τους τα βέλη μέχρι που αυτά τελείωσαν ! Οι στρατιώτες το πρωί επέστρεψαν στη Θήβα που ήταν και ο Μαρδόνιος , επειδή δεν είχαν βέλη για να χτυπήσουν τον εχθρό τους .
Κατά τον Παυσανία ο βράχος αυτός ήταν στο δρόμο από τα Μέγαρα  όπως πλησιάζουμε στις Παγές στα δεξιά πίσω από μιά ρεματιά . Ήταν ένας ψηλός βράχος κομμένος σαν τοίχος με πολλές τρύπες και οι Μεγαρείς του είχαν δώσει το όνομα ''Βράχος που στενάζει'' . Κατά τους Μεγαρείς ο βράχος που αναστέναζε ήταν έργο και θέληση της θεάς Άρτεμης , γι ' αυτό και στα Μέγαρα είχε το όνομα Άρτεμης Σωτήρ .
Στα Μέγαρα γίνεται σύσκεψη στο Πρυτανείο και αποφασίζουν να μην εγκαταλείψουν την πόλη . Μαζί τους είναι και αντιπροσωπείες από την Αθήνα και τις Πλαταιές και αποφασίζουν να πάνε αντιπρόσωποι των τριών πόλεων  στο Ισθμό για να πείσουν τους Πελοποννήσιους να προχωρήσουν στην Αττική και την Βοιωτία . Παρά τις άριστες σχέσεις Σπαρτιατών και Μεγαρέων με μεγάλο κόπο , καταφέρνουν να φτάσει στα Μέγαρα δύναμη 1000 Σπαρτιατών που οι Μεγαρείς υποδέχονται με ενθουσιασμό .
Ο Μαρδόνιος όταν μαθαίνει ότι έρχονται δυνάμεις από την Πελοπόννησο υποχωρεί στην πεδιάδα της Θήβας , σαν κίνηση αντιπερισπασμού  στέλνει τμήμα του ιππικού του προς τα Μέγαρα , το οποίο δεν φτάνει ποτέ και γυρνάει πίσω με τον υπόλοιπο στρατό .
Οι Ελληνικές δυνάμεις στα μέσα Αυγούστου του 479 π.χ. με αρχηγό τον Σπαρτιάτη στρατηγό Παυσανία ξεκινούν προς τη Βοιωτία  . Ο Παυσανίας  δεν έχει ιππικό  η μάχη στην πεδιάδα των Πλαταιών  θα είναι άνιση , γι' αυτό αναπτύσσει τους  άνδρες του   κατά μήκος , στους πρόποδες και τις πλαγιές του βουνού . Ο Μαρδόνιος που ο αρχικός σκοπός του είναι  να περάσουν στην πεδιάδα στέλνει το ιππικό του .
Την πρώτη επίθεση την δέχτηκαν  οι Μεγαρείς που ήταν στο κέντρο των Ελληνικών δυνάμεων . Αν και ήταν σε ακατάλληλο έδαφος για άμυνα απωθούν την πρώτη επίθεση , όταν δέχονται και δεύτερη επίθεση ζητούν ενισχύσεις .  Κοντά βρίσκονται 300 επίλεκτοι Αθηναίοι οπλίτες και τοξότες οι οποίοι τρέχουν να βοηθήσουν . Σε αυτό το σημείο των μαχών σκοτώνεται ο αρχηγός του Περσικού ιππικού ο Μασίστιος το σώμα του έμεινε στα χέρια των Ελλήνων που το περιέφεραν με άμαξα σε όλο το στρατόπεδο. Μετά από αυτό οι Πέρσες υποχωρούν .
Η πρώτη νίκη των Ελληνικών
δυνάμεων δίνει αισιοδοξία στο στρατόπεδο . Προχωρούν και παρατάσσονται  κοντά στις Πλαταιές. Στο κέντρο των Ελληνικών δυνάμεων - που είναι πάντα οι Μεγαρείς - δίνεται μεγαλύτερο βάρος, σε εκείνο το σημείο είναι περισσότερο ενισχυμένες .
Οι μέρες περνούν με μικροσυμπλοκές και κινήσεις τακτικής . Το βράδυ πριν τη μεγάλη αναμέτρηση το πολεμικό συμβούλιο αποφασίζει μερική υποχώρηση προς τις Πλαταιές . Οι Ελληνικές δυνάμεις που είναι στο κέντρο , είναι  οι πιο καταπονημένοι από  επιθέσεις .Εκεί είναι  οι Μεγαρείς , οι Κορίνθιοι κ.α. μετά την μετακίνηση βρίσκονται   κοντά στο ναό της Ήρας .
Η ημέρα  που έγραψε τον επίλογο στην παρουσία των Περσών σε Ευρωπαϊκό έδαφος ήταν η 27η Αυγούστου του 479 π.Χ. μια ημέρα που αρχικά έδειχνε ότι ο στρατηγός  των Ελλήνων και οι γύρω από αυτών θα ήταν νεκροί ! Αλλά σε μια μάχη όλα μπορούν να αλλάξουν , αντί για τον Παυσανία ο νεκρός εκείνη την ημέρα ήταν ο Μαρδόνιος από το χέρι του Σπαρτιάτη Αείμνηστου . Οι Πέρσες όταν κατάλαβαν ότι ο Μαρδόνιος είναι νεκρός εγκατέλειπαν το πεδίο της μάχης. Ενώ οι  Έλληνες κατά τον Ηρόδοτο άφησαν ζωντανούς 3000 από τους 260.000 Πέρσες.





Διαβάστε περισσότερα