Η ΜΑΝΤΕΙΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΜΕΓΑΡΑ


(Πρώτα πρέπει να πω για τους αφελείς ότι : η μαντεία είναι η πρόβλεψη για το μέλλον , ενώ η μαγεία είναι για να βλάψει ή να αποκτήσει κάτι κάποιος ή κάποια ! )

Η μαντεία στην αρχαία Ελλάδα – άρα και στα Μέγαρα – αναπτύχθηκε όπως βλέπουμε ιστορικά από την αρχή των ανθρώπων . Στη Μαντική τέχνη υπήρχαν διάφοροι τρόποι και μέθοδοι . Τα Μαντεία - που ήταν η φυσική εξέλιξη - λειτουργούσαν σχεδόν σε κάθε περιοχή της αρχαίας Ελλάδας , αρκετά από αυτά έφτασαν σε μεγάλη ακμή και λαμπρότητα .
Οι πληροφορίες λόγω της ιδιαιτερότητας της Μαντικής Τέχνης σπανίζουν οπότε δεν γνωρίζουμε αρκετά .
Ας δούμε τα στοιχεία που έχουμε για τα Μέγαρα .

ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ ''Αττικά'' (Μεγαρικά) κεφάλαιο 43 παρ. 1-2
'' Και Αρτέμιδος ιερόν ο Αγαμέμνων εποίησε (ενταύθα) ηνίκα ήλθε Κάλχαντα οικούντα εν Μεγάροις εξ Ίλιον έπεσθαι πείσων '' !
Μετ. Και ιερόν της Αρτέμιδος ο Αγαμέμνων κατασκεύασε , όταν ήλθε δια να πείση τον Κάλχαντα τον κατοικούντα εις τα Μέγαρα , να ακολουθήσει ( αυτόν) εις το Ίλιον ( στην Τροία) !
Όπως βλέπουμε ο Μάντης ΚΑΛΧΑΣ ο σπουδαιότερος όλων κατά την αρχαιότητα που ήταν από τη γενιά των Αμυθαονιδών ασκούσε την Μαντική Τέχνη στα Μέγαρα γύρω στο 1100 π.Χ. (πιθανότατα κατά κάποιους να ήταν Μεγαρίτης ) όπως ήταν φυσικό στα Μέγαρα που ζούσε θα είχε πολλούς άξιους μαθητές .

Στην περιοχή Αιγόσθενα (Πόρτο Γερμανό ) της Μεγαρικής συμπολιτείας υπήρχε μία ακόμα ισχυρή προσωπικότητα της Μαντικής Τέχνης ήταν ο Μελάμπους (αυτός που είχε μαύρα πόδια) . Στα Αιγόσθενα είχε Μαντείο γύρω στα 1500 π.Χ. ο Μελάμπους ήταν γενάρχης ολόκληρου ''μαντικού γένους'' των Μελαμποδιδών που διέσωσε τη Διονυσιακή θρησκεία .

Κατά την εποχή του Πελοποννησιακού πολέμου 431- 404 π.Χ. στα Μέγαρα την Μαντική Τέχνη ασκούσε ο Δορίλειος ο οποιος κατοικούσε κάπου κοντά στη Κρήνη του Θεαγένη . Η τεχνική του Δορίλειου ήταν με 5 ελάσματα που είχαν μεταλλικές ακίδες στο κέντρο . Με κατάλληλους χειρισμούς και προσευχές οι ακίδες έγερναν και έπαιρναν θέσεις και ο Δορίλειος έβγαζε τα συμπεράσματα του .

Επίσης υπάρχει ιστορική αναφορά ότι στα Μέγαρα και συγκεκριμένα στο λόφο Αλκάθου (Αγ. Δημητρίου ) μέσα στην Ακρόπολη , πριν το 600 π.Χ. υπήρχε Μάντης ο οποίος ήταν τυφλός και οι χρησμοί του ήταν πάντοτε σωστοί . Ο Μάντης που στο πέρασμα του χρόνου το όνομά του και η τεχνική του δεν μας είναι γνωστά έχαιρε μεγάλης εκτίμησης και δέους !

Το σπουδαιότερο γραπτό στοιχείο που έχουμε για τα Μέγαρα και την μαντική Τέχνη είναι από τον Παυσανία στο κεφάλαιο 40 παρ. 6
''Μετά δε το τέμενος του Διός , (δηλαδή μετά την Κρήνη του Θεαγένους) οι ανελθόντες εις την ακρόπολην η οποία από τον Φορωνέως Καρός (δηλαδή το 1500 π.Χ. ) καλείτε και μέχρις της εποχής μου ( 130 μ.Χ. ) ακόμη Καρία ( Λόφος Προφήτη Ηλία ) συναντά μεν ναόν του Διονύσου Νυκτελίου , έχει δε κατασκευασθή ιερόν Αφροδίτης επιστροφίας και μαντείον καλούμενον της Νυκτός και ναός χωρίς οροφή του Διός Κονίου ''.

Όπως λέει ο Παυσανίας στα Μέγαρα υπήρχε Μαντείο , αυτό φυσικά θα είχε ιερείς , μάντεις , οινοσκόπους , ιέρειες πυθίες κ.λ.π. Το μαντείο φυσικά ήταν ενεργό στα χρόνια της Ρωμαιοκρατίας διαφορετικά ο Παυσανίας δεν θα το ανάφερε ! 
Περισσότερα για το μαντείο νυκτός :  http://istoriatonmegaron.blogspot.gr/2012/07/blogpost_2464.html

ΠΗΓΗ : ΟΙ ΜΑΝΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ ΣΤΑ ΜΕΓΑΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ 
               ΜΕΛΕΤΗ Σ. ΠΑΠΑΣΙΔΕΡΗ 


Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΓΑΡΙΤΙΚΑ ΜΠΟΥΜΠΑΡΙΑ (ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ)

 
Για το φύλλο
 2 φλιτζάνια αλεύρι σκληρό
1/4 φλιτζάνι λάδι
Χλιαρό νερό, όσο χρειαστεί
(Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και έτοιμο φύλλο)

 Για την γέμιση
 1 κιλό σπανάκι
3-4 κουταλιές ρύζι
350 γρ. σταφίδες ξανθές
1 κουτάλια της σούπας κανέλα
1 ποτήρι του νερού ζάχαρη
μισό ματσάκι άνηθος

Για το πασπάλισμα
Πετιμέζι και ζάχαρη

Φύλλο
 Ρίχνουμε το αλεύρι σε μια λεκάνη. Ανοίγουμε μια λακουβίτσα και ρίχνουμε το λάδι και λίγο αλάτι. Ανακατεύουμε το αλεύρι με το λάδι και στην συνέχεια προσθέτουμε το νερό σιγά σιγά συνεχίζοντας να ανακατεύουμε και ζυμώνουμε έως ότου γίνει μια απαλή ζύμη. Την σκεπάζουμε και την αφήνουμε να σταθεί σε ζεστό μέρος για μία ώρα περίπου. Μετά την ανοίγουμε σε λεπτά φύλλα.

Γέμιση
 Πλένουμε καλά το σπανάκι και το κόβουμε σε πάχος 2 δακτύλων. Το βάζουμε σε τρυπητό, το ζουλάμε μέχρι να βγάλει τα νερά του. Το αφήνουμε να στραγγίξει καλά και μετά το ανακατεύουμε με τα υπόλοιπα υλικά. Κόβουμε το φύλλο σε κομμάτια 15 Χ 10 εκ περίπου. Κατά μήκος της φαρδιάς πλευράς τοποθετούμε το μείγμα, γυρνάμε τις 2 άκρες για να μην χυθεί το μείγμα και τυλίγουμε.

Έπειτα τα βάζουμε σε λαδωμένο ταψί και στον φούρνο στους 200 βαθμούς για 45 λεπτά περίπου. Όταν βγουν και όσο είναι ακόμα ζεστά ρίχνουμε λίγο πετιμέζι (αρκετές γυναίκες δεν βάζουν)  λίγη ζάχαρη (κρυσταλλική, ΟΧΙ άχνη) και λίγη κανέλα.
Διαβάστε περισσότερα

ΑΓΑΛΜΑ ΒΥΖΑΝΤΟΣ

Το άγαλμα του Βύζαντος βρίσκεται μπροστά από το κτίριο του Μουσικού Ομίλου Μεγάρων στη θέση Πευκάκια Μεγάρων . Ο γλύπτης που το φιλοτέχνησε είναι ο Κωνσταντίνος Κλουβάτος .
Οι εργασίες κατασκευής του ανδριάντα ξεκίνησαν το 1966 ( Ο χαλκός που χρησιμοποιήθηκε, ήταν από χάλκινα σκεύη, που οι συμπολίτες μας τότε έσπευσαν να δωρίσουν για τον ιερό αυτό σκοπό) ολοκληρώθηκαν το 1975 . Πρωταγωνιστές για την δημιουργία του ήταν η ''Λέσχη Προόδου Μεγάρων '' με μέλη του Δ.Σ. τους Ιωάννη Σακελλαρίου , Θεόδωρο Ρούσση , Μελέτιο Χαλόφτη , Ευκλείδη Σχινά , Σπύρο Μπέη , Νικόλαο Νάστο , και Αλφόνσο Παπαγιάννη .
Το 1975 το άγαλμα μπαίνει στη Κεντρική Πλατεία Μεγάρων επί Δημαρχίας Γεωργίου Σχινά .
Το 1985 στα πλαίσια ανακατασκευής της πλατείας ,το άγαλμα πάει σε χώρο πάρκιγκ στη οδό Κολοκοτρώνη (τώρα εκεί είναι τράπεζα και επάνω το παράρτημα Δ.Ο.Υ. ) μετά στο προαύλιο της Τεχνικής Σχολής στο Κουρκούρι και τελικά πίσω από το κτίριο του Μ.Ο. Μεγάρων .
 Στις 29 Μαΐου 1992 επί Δημαρχίας Γεωργίου Καστάνη στα πλαίσια εκδηλώσεων Τιμής και Μνήμης για την πτώση της Κωνσταντινούπολης . Με  μία σεμνή τελετή  το άγαλμα βρίσκει το φυσικό του χώρο , όπως τον είχε καθορίσει ο καλλιτέχνης δημιουργός του  με την παρουσία μεγάλου αριθμού συμπολιτών μας .

ΠΗΓΗ:  ΠΟΛΙΤΙΚΑ και... άλλα .  ΙΩΑΝΝΗ ΝΙΚ. ΓΚΙΝΗ



Διαβάστε περισσότερα

ΗΡΩΟ ΜΕΓΑΡΩΝ




Τα Μέγαρα  είχαν βαρύ φόρο αίματος στους πολέμους του 1912 και 1913 τριάντα παλικάρια έπεσαν ''υπέρ πατρίδος'' στα πεδία των μαχών . Τα ονόματα των ηρώων  χαράχτηκαν σε τρεις μαρμάρινες πλάκες και τοποθετήθηκαν στο νοτινό τοίχο του Μητροπολιτικού Ναού Μεγάρων . Αμέσως μετά έγινε η παραγγελία για ένα  Ηρώο που φιλοτεχνήθηκε από τον γλύπτη ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ. Το Ηρώο αποτελείται από ένα μαρμάρινο λιοντάρι και κάτω από αυτό στο βάθρο είναι σε ανάγλυφες παραστάσεις οι μάχες και τα ονόματα των πεσόντων Μεγαριτών στους βαλκανικούς πολέμους . Το Ηρώο στήθηκε στην αρχική του θέση το 1916, ήταν στα Πευκάκια. Στις αρχές της δεκαετίας του πενήντα γίνεται η μεταφορά του από τον εκτελών χρέη Δημάρχου Ειρηνοδίκη Ν. Ρήγο στην Πλατεία που πήρε το όνομά της από το Ηρώο και ονομάστηκε Πλατεία Ηρώων .
Στο Ηρώο των Μεγάρων γίνονται καταθέσεις στεφάνων στις δύο Εθνικές Επετείους.  
Τα ονόματα των πεσόντων Μεγαριτών στους πολέμους 1912-13 που αναγράφονται στο Ηρώο  είναι :
1) ΑΛΕΞΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑΣ του Γ.
2) ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Π.
3) ΓΚΟΣΔΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ του Χ.
4) ΓΚΟΣΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Α.
5) ΔΟΥΜΕΝΗΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ του Α.
6) ΔΡΟΜΠΟΝΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του Ι.
7) ΔΡΟΜΠΟΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ του Σ.
8) ΚΑΛΛΙΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του Α.
9) ΚΑΛΟΖΟΥΜΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ του Σ.
10) ΚΑΡΑΤΣΟΛΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ του Ι.
11) ΚΑΣΤΑΝΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ του Π.
12) ΚΑΤΣΟΥΛΙΕΡΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Γ.
13) ΚΛΕΙΟΥΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ του Π.
14) ΚΟΥΡΣΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ του Μ.
15) ΛΟΥΚΑΣ ΜΕΛΕΤΙΟΣ του Ι.
16) ΛΙΟΥΛΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Σ.
17) ΜΑΣΤΡΑΝΤΙΚΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Δ.
18) ΜΟΥΡΤΖΟΥΚΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του Ι.
19) ΜΠΑΚΑΟΥΚΑΣ ΣΠΥΡΟΣ του Α.
20) ΜΠΟΥΡΑΖΕΡΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Γ.
21) ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΑΧΙΛΕΑΣ του Δ.
22) ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Γ.
23) ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Π.
24) ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ του Δ.
25) ΠΕΓΚΟΣ ΚΩΝΣ/ΝΟΣ του Χ.
26) ΠΕΓΚΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ του Η.
27) ΠΙΠΙΛΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ του Κ.
28) ΠΙΝΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ του Ι.
29) ΣΤΑΜΠΟΛΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του Ν.
30) ΦΥΛΑΧΤΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ του Δ.

ΠΗΓΕΣ : Ο ΒΑΡΝΑΛΗΣ ΣΤΑ ΜΕΓΑΡΑ 1911-1915 Στέλιου Χ. Γκίνη

Φωτογραφία ασπρόμαυρη : ΜΕΓΑΡΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ &ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ                                                       ΤΩΝ ΜΕΓΑΡΩΝ 1821-1980 Νικ. Ε. Νικόλιζα




Διαβάστε περισσότερα

ΔΩΡΕΑ ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΡΟΥΣΣΟΥ

Ήταν καλοκαίρι του 1987 όταν ο αείμνηστος Μεγαρίτης  Μελέτιος Ρούσσος ήρθε στα Μέγαρα από το Σικάγο που ήταν μόνιμα εγκατεστημένος .  Ο 70 χρ. Μελέτης Ρούσσος  είχε κάνει καριέρα στο εξωτερικό , ήταν Βαρύτονος της Λυρικής . Εκείνο το καλοκαίρι που ήρθε στα Μέγαρα ήταν φιλοξενούμενος του Αλέκου Ηλία τότε αρχιμουσικού του Δήμου Μεγάρων και Μαέστρου της Φιλαρμονικής .
Στα Μέγαρα τις μέρες εκείνες  ήταν  το έθιμο του Μάη και η προετοιμασία του Χορωδιακού Φεστιβάλ οπότε έτυχε να συναντηθούν οι Μελέτιος Ρούσσος , Αλέκος Ηλίας και Γιάννης Γκίνης στο Δημαρχείο Μεγάρων .  Σε συζήτηση που είχαν για τα Μέγαρα και τον πολιτισμό έγινε αναφορά για ένα χώρο ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ . Ο Μελέτης Ρούσσος  πρότεινε να δωρήσει στο Δήμο Μεγάρων τα 3/5 οικοπέδου που είχε στα Μέγαρα. Ήταν το πατρικό του σπίτι που βρισκόταν στη πλατεία Ηρώων , θα μπορούσε εκεί να χτιστεί το θέατρο με τον όρο να μπει μία επιγραφή  που να γράφει το όνομά  του .
Αφού ο Μελέτης Ρούσσος  έφυγε για Αμερική η  μοίρα το έφερε να πρέπει να πάει στην Αμερική ο Γιάννης Γκίνης για να πάρει πληρεξούσιο από αυτόν , οπότε να μπορέσει να κάνει όλες τις  νόμιμες διαδικασίες . Από  αυτό το ταξίδι ο τότε  αντιδήμαρχος Γιάννης Γκίνης βρέθηκε να επιστρέφει στα Μέγαρα χωρίς τη βαλίτσα του και σε κωματώδη κατάσταση από κρύωμα .
 ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΤΡΙΚΟ ΤΟΥ
ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΡΟΥΣΣΟΥ ΤΟ 1989 
Ο Μελέτης Ρούσσος πέθανε τρία χρόνια μετά , η τέφρα του ήρθε στα Μέγαρα και ο Δήμος Μεγάρων του έφτιαξε τάφο στο Δημοτικό Κοιμητήριο.
Λίγα χρόνια μετά ο Δήμος Μεγάρων πήρε  το σύνολο του οικοπέδου και τώρα είναι εκεί το Δημοτικό πάρκινγκ της πλατείας  Ηρώων . Το Δημοτικό Θέατρο ή Πολιτιστικό Κέντρο δεν έχει γίνει εκεί ακόμα, παρόλο που υπάρχει Πτυχιακή διατριβή γι ' αυτό από την Αρχιτέκτων κ. Πόπη Νικολάου .
Ο Δήμος Μεγάρων για να τιμήσει τον Δωρητή έδωσε το όνομά του σε μια οδό του νέου σχεδίου πόλεως .Πιθανόν αν τα οικονομικά του Δήμου το επιτρέψουν να δούμε κάποτε την ανέγερση αυτού του κτιρίου και να γίνει πράξη ο όρος του Δωρητή.

πηγη: ΠΟΛΙΤΙΚΑ και ...άλλα   του  ΙΩΑΝΝΗ ΝΙΚ. ΓΚΙΝΗ
Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΟΚΛΗΣ & ΔΙΟΚΛΕΙΑ


 O Διοκλής ήταν ήρωας των Μεγαρέων (ο μύθος θέλει να σκοτώνετε σε μάχη θυσιάζοντας την ζωή του για τον φίλο του). Τόσο πολύ σέβονταν τη μνήμη του οι Μεγαρείς, ώστε επικαλούνταν το όνομά του όταν ήθελαν να δώσουν κύρος στα λεγόμενά τους. Προς τιμή του Διοκλή τελούσαν αγώνες στην αρχή κάθε άνοιξης που είχαν την ονομασία Διόκλεια .
 Ο ομηρικός ύμνος στη Δήμητρα (153, 474) τον συγκαταλέγει ανάμεσα στους 4 ή 6 βασιλιάδες της Ελευσίνας (και όχι των Μεγάρων). Μεταγενέστεροι συγγραφείς αναφέρουν τον Διοκλή ως άρχοντα της Ελευσίνας μεν, που καταγόταν όμως από τα Μέγαρα, και εκδιώχθηκε από τον Θησέα όταν ο τελευταίος πήγε να καταλάβει την Ελευσίνα και σκότωσε τον Σκύρωνα.
 Οι Μεγαρείς θέσπισαν τα Διόκλεια προς τιμή του μυθικού ήρωα Διοκλή, ήταν αθλητικοί αγώνες που γίνονταν στα Μέγαρα κατά την αρχή κάθε άνοιξης. Την ημέρα των αγώνων, εκτός των αθλητικών γεγονότων, οι νέοι της πόλεως συναγωνίζονταν γύρω από τον τάφο του Διοκλή ποιος θα δώσει το γλυκύτερο φιλί, και "ο καταφιλήσας αυτών ήδιστα" στεφόταν νικητής .   
 Σύμφωνα με τον αιτιολογικό μύθο της αυτοθυσίας του Διοκλή που υπερασπιζόμενος τον φίλο του σε μάχη ''εκείνον μεν έσωσε , αυτός δ' ετελεύτησεν'' απώτερος σκοπός ήταν η ανάπτυξη ιδιαίτερης φιλίας μεταξύ των νέων πολιτών και της αγαστής συνεργασίας τους , υπερασπιζόμενοι έτσι επί παντός κινδύνου . 






Διαβάστε περισσότερα